Ύστερα από το LPG, το CNG, την αιθανόλη και το υδρογόνο, η βιομηχανία ψάχνει απεγνωσμένα το «επόμενο μεγάλο πράγμα» για τους θερμικούς κινητήρες. Και κάπου εδώ εμφανίζεται μια λύση που μοιάζει βγαλμένη από χημικό εργαστήριο: η αμμωνία.
Η αμερικανική start-up First Ammonia Motors (FAM), σε συνεργασία με το γερμανικό ινστιτούτο Fraunhofer, ανακοίνωσε ότι κατάφερε να λειτουργήσει κινητήρα εσωτερικής καύσης χρησιμοποιώντας αμμωνία (NH₃) ως καύσιμο. Το concept δεν είναι καινούργιο — αλλά η εφαρμογή του σε πραγματικές συνθήκες ήταν πάντα το μεγάλο εμπόδιο.
Η αμμωνία είναι το νέο καύσιμο που έρχεται από… το μέλλον (ή μήπως όχι;)
Πώς λειτουργεί ένας κινητήρας με αμμωνία; Το βασικό πρόβλημα της αμμωνίας είναι ότι δεν αναφλέγεται εύκολα. Χρειάζεται πολύ υψηλή θερμοκρασία ανάφλεξης, κάτι που μέχρι τώρα ανάγκαζε τους μηχανικούς να τη συνδυάζουν με άλλα καύσιμα, όπως ντίζελ ή μεθανόλη.
Η λύση που προτείνει η FAM είναι αρκετά «έξυπνη»: Κατά την εκκίνηση, η αμμωνία που δεν καίγεται διασπάται. Από αυτή τη διαδικασία παράγεται υδρογόνο. Το υδρογόνο επανεισάγεται στον κινητήρα και λειτουργεί ως «ενισχυτής» καύσης. Αφού πάρει εμπρός, ο κινητήρας συνεχίζει να λειτουργεί αποκλειστικά με αμμωνία, εκπέμποντας κυρίως άζωτο και υδρατμούς, και καθόλου CO₂.
Για τις δοκιμές χρησιμοποιήθηκε ένας παλιός, αλλά αξιόπιστος V8 6,6 λίτρων από Chevrolet C1500 του 1993. Τα αποτελέσματα; Καλά και κακά. Ο κινητήρας ναι μεν λειτουργεί κανονικά και δεν εκπέμπει CO₂, αλλά καταναλώνει σχεδόν τα διπλάσια καύσιμα!
Ο λόγος είναι καθαρά φυσικός: η ενεργειακή πυκνότητα της αμμωνίας είναι περίπου 50% χαμηλότερη από αυτή της βενζίνης. Άρα, για να παραχθεί η ίδια ενέργεια, χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμου. Στην πράξη, το δοκιμαστικό χρειάστηκε διπλάσια δεξαμενή για να διατηρήσει αποδεκτή αυτονομία.
Ακόμα κι αν λύσουμε τα τεχνικά ζητήματα, υπάρχει μια σκληρή πραγματικότητα:
– Δεν υπάρχει δίκτυο ανεφοδιασμού
– Η παραγωγή αμμωνίας είναι ενεργοβόρα
– Το «πράσινο» αμμωνιακό καύσιμο απαιτεί ηλεκτρόλυση υδρογόνου
– Και το συνολικό κόστος παραμένει υψηλό
Με απλά λόγια: αν η βενζίνη σου φαίνεται ακριβή, η αμμωνία μάλλον θα σου φανεί… πολυτέλεια.
Η FAM ποντάρει σε ένα σενάριο όπου οι τιμές των συμβατικών καυσίμων θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν, καθιστώντας την αμμωνία πιο ανταγωνιστική. Όμως η πραγματικότητα της αγοράς δείχνει πιο σκληρή: Από τη μια το υδρογόνο ήδη δυσκολεύεται να καθιερωθεί και όμιλοι όπως ο Stellantis έχουν περιορίσει τις σχετικές επενδύσεις. Και η ηλεκτροκίνηση συνεχίζει να κερδίζει έδαφος. Σε αυτό το περιβάλλον, η αμμωνία μοιάζει περισσότερο με niche τεχνολογία παρά με mainstream λύση.
Η ιδέα ενός θερμικού κινητήρα χωρίς εκπομπές CO₂ ακούγεται ιδανική. Και τεχνικά, η αμμωνία το πετυχαίνει. Όμως το τίμημα σε κατανάλωση, κόστος και υποδομές είναι τόσο υψηλό που δύσκολα μπορεί να περάσει από το εργαστήριο στον δρόμο.
Σε μια εποχή που η αυτοκινητοβιομηχανία επενδύει δισεκατομμύρια στην ηλεκτροκίνηση και ψάχνει απεγνωσμένα βιώσιμες λύσεις, η αμμωνία ίσως καταλήξει να είναι άλλη μια ενδιαφέρουσα, αλλά περιορισμένη εφαρμογή.
Με άλλα λόγια: εντυπωσιακή ως τεχνολογία, αλλά πολύ μακριά από το να γεμίσει το ρεζερβουάρ σου.
Πηγή: www.drive.gr
