Μία από τις πρώτες εικόνες που μεταδόθηκαν στη Γη από την αποστολή Artemis II ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Σε μία μόνο φωτογραφία, ολόκληρος ο δίσκος της Γης εμφανίζεται ανάμεσα σε ουράνια φαινόμενα που αναδεικνύουν τη θέση του πλανήτη μας μέσα στο ηλιακό σύστημα. Και παρόλο που το ορατό ημισφαίριο φαίνεται να λούζεται στο ηλιακό φως, στην πραγματικότητα φωτίζεται από το φως της Σελήνης.
Η οπτική γωνία των αστροναυτών προσέφερε μια σπάνια ευκαιρία να καταγραφούν νυχτερινά χαρακτηριστικά της Γης, κυρίως τα φώτα των ανθρώπινων οικισμών, από μια εντελώς διαφορετική προοπτική.
Ένα μέλος του πληρώματος της Artemis φωτογράφισε τη σκηνή από το διαστημόπλοιο Orion, αφού αυτό ολοκλήρωσε τον ελιγμό έγχυσης προς τη Σελήνη (translunar injection burn), ο οποίος το έθεσε σε τροχιά πορείας προς τον φυσικό μας δορυφόρο. Στην εικόνα, η Γη αποκρύπτει τον Ήλιο από την οπτική του Orion, αφήνοντας ορατό μόνο ένα λεπτό τόξο από το έντονο φως του γύρω από το κάτω δεξί άκρο του πλανήτη.
Πράσινα σέλαα, που προκαλούνται από τη σύγκρουση φορτισμένων σωματιδίων του Ήλιου με τα ανώτερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας, λάμπουν γύρω από τους δύο πόλους, στο κάτω αριστερό και στο πάνω δεξί τμήμα της εικόνας.
Το φως του Ήλιου δημιουργεί επίσης μια αμυδρή, διάχυτη λάμψη γνωστή ως ζωδιακό φως (zodiacal light), η οποία διακρίνεται κάτω δεξιά από τη Γη. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην ανάκλαση του ηλιακού φωτός από σωματίδια διαπλανητικής σκόνης. Οι παρατηρητές του ουρανού στη Γη μπορούν να το δουν ορισμένες εποχές του έτους, λίγο πριν την ανατολή ή μετά τη δύση του Ήλιου, ως μια αχνή φωτεινή στήλη που υψώνεται πάνω από τον ορίζοντα.
Δεδομένα που συνέλεξε το διαστημόπλοιο Juno της NASA κατά το ταξίδι του προς τον Δία υποδηλώνουν ότι ο Άρης ενδέχεται να αποτελεί σημαντική πηγή των σωματιδίων σκόνης που δημιουργούν το ζωδιακό φως. Ο άλλος πλανητικός γείτονας της Γης, η Αφροδίτη, εμφανίζεται ως το λαμπρό αντικείμενο στο κάτω δεξί μέρος της εικόνας.
Πάνω στη Γη, τα φώτα των πόλεων μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα. Ιδιαίτερα φωτεινές περιοχές διακρίνονται στην Ισπανία, την Πορτογαλία και τη βόρεια Αφρική, στην υποσαχάρια Αφρική, καθώς και στη Βραζιλία. Η σύγχρονη ψηφιακή τεχνολογία φωτογράφησης, σε συνδυασμό με τον φωτισμό μιας πανσελήνου, κατέστησε δυνατή την καταγραφή αυτών και άλλων λεπτομερειών της επιφάνειας και της ατμόσφαιρας της Γης υπό συνθήκες χαμηλού φωτισμού.
Το πλήρωμα ρύθμισε την ευαισθησία της κάμερας (ISO) στις 51.200 μονάδες, ώστε να μπορεί να συλλέγει όσο το δυνατόν περισσότερο φως. Για λόγους σύγκρισης, στις συνηθισμένες ημερήσιες λήψεις χρησιμοποιούνται συχνά τιμές ISO 100 ή 200.
Προηγούμενες νυχτερινές εικόνες της Γης από το διάστημα μπορεί να διαφέρουν αισθητά από αυτή τη φωτογραφία, αλλά και αυτές υπήρξαν πηγή έμπνευσης και γνώσης. Για παράδειγμα, το πλήρωμα της αποστολής Apollo 12 φωτογράφισε τη Γη να αποκρύπτει τον Ήλιο το 1969. Ο αστροναύτης Άλαν Μπιν αποτύπωσε αργότερα τις εντυπώσεις του από το γεγονός σε μια σειρά έργων ζωγραφικής.
Πιο πρόσφατα, αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχουν φωτογραφίσει τον πλανήτη τη νύχτα από χαμηλή γήινη τροχιά, ενώ το πρόγραμμα Black Marble της NASA χρησιμοποιεί δορυφορικές παρατηρήσεις για τη δημιουργία επιστημονικών αρχείων των νυχτερινών φώτων της Γης σε ημερήσια, μηνιαία και ετήσια βάση.
Αν και τα προγράμματα αυτά παρέχουν συνεχή και μακροχρόνια δεδομένα, η φωτογραφία της Artemis II ξεχωρίζει ως μια μοναδική, ανθρώπινα τραβηγμένη εικόνα ολόκληρης της Γης, στην οποία συνυπάρχουν ταυτόχρονα πολλά φαινόμενα χαμηλού φωτισμού.
Η Σίντι Έβανς, ανώτερη επιστήμονας εξερεύνησης στη Διεύθυνση Έρευνας Αστροϋλικών και Επιστημονικής Εξερεύνησης του Διαστημικού Κέντρου Johnson της NASA, βρισκόταν στην Αίθουσα Επιστημονικής Αξιολόγησης κατά τη διάρκεια της αποστολής και ήταν από τους πρώτους ανθρώπους στη Γη που είδαν την εικόνα.
Η Έβανς δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε τόσο από την ομορφιά της όσο και από την προοπτική που προσφέρει για το ηλιακό σύστημα: «Αγαπώ αυτή την εικόνα γιατί η Γη φωτίζεται από το φως της Σελήνης και παρουσιάζεται ως ένα σώμα του ηλιακού συστήματος, ένας δυναμικός πλανήτης που αλληλεπιδρά με τον ηλιακό άνεμο και ταυτόχρονα ένας τόπος που φιλοξενεί ζωή.»
Η εικόνα έχει και σημαντική επιστημονική αξία, σύμφωνα με τον Μιγκέλ Ρομάν, αναπληρωτή διευθυντή για τις Ατμόσφαιρες και τα Συστήματα Δεδομένων στο Διαστημικό Κέντρο Goddard της NASA. Ο Ρομάν, ο οποίος μελετά το τεχνητό φως τη νύχτα ως μετρήσιμο δείκτη ανθρώπινης δραστηριότητας από το διάστημα, υπογράμμισε: «Η φωτογραφία αυτή μας υπενθυμίζει ότι η Γη τη νύχτα είναι οπτικά συναρπαστική, φυσικά πολύπλοκη και επιστημονικά ανεπαρκώς εξερευνημένη. Βλέπω αυτή την εικόνα ως μια ματιά στο μέλλον της επιστήμης της Γης και στις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η διαστημική παρατήρηση τα επόμενα χρόνια.»
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το differentnews.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Πηγή: www.skai.gr
