Ο Βασίλης Μπισμπίκης, πρωταγωνιστεί στη νέα σειρά του Mega, Δυο μαύρα πουκάμισα, όπου υποδύεται τον Μανούσο Γρυλογιάννη. Παράλληλα ετοιμάζει τις παραστάσεις του στο θέατρο Cartel.
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, σε συνέντευξή του, μίλησε για την περίοδο που κυνηγούσε μεγάλους ρόλους αλλά και για την αδυναμία του στους ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο.
Δεν μπήκατε ποτέ στο τριπάκι να γίνετε καριερίστας, να κυνηγάτε τους μεγάλους ρόλους;
«Μέχρι το 2015 σε αυτό το τριπάκι βρισκόμουν. Ήθελα την αποδοχή, και κυρίως από το σινάφι μου. Να πει ο άλλος “ο Μπισμπίκης είναι καλός ηθοποιός”. Αλλά αυτό έφτασε σε ένα σημείο… έτρεχα με το χειρόφρενο τραβηγμένο και με διέλυσε».
Δηλαδή;
«Ήμουν σε μια καταθλιπτική κατάσταση. Είχα κρίσεις πανικού επειδή δεν πήρα κάποια στιγμή τη “στροφή” που ήθελα να πάρω στην καριέρα μου. Αλλά ύστερα από αυτή την περίοδο απελευθερώθηκα. Αναζήτησα και ψυχολογική βοήθεια, ήρθε και ο Τεχνοχώρος Cartel, που τον φτιάξαμε για να κάνουμε το θέατρο που γουστάρουμε, και σήμερα είμαι πιο ήρεμος σε σχέση με όλα αυτά τα πράγματα. Μου είχε πει μια σοφή κουβέντα κάποτε ο Ανδρέας Βουτσίνάς: ότι στο θέατρο το μόνο που χρειάζεται να κάνει κανείς είναι να φτιάχνει τον δικό του προσωπικό “χώρο”. Γιατί ούτε εσύ μπορείς να μιμηθείς κάποιον άλλον, αλλά ούτε και κανένας άλλος να μιμηθεί εσένα. Χρειάζεται να φτιάξεις τον “χώρο” σου και εκεί μέσα να υπάρξεις και να είσαι μοναδικός».
Στο Cartel παρουσιάζετε φέτος δύο παραστάσεις. Τον Οκτώβριο, για δεύτερη σεζόν, συνεχίζεται ο «Σωσμένος» του Εντουαρντ Μποντ και από τον Νοέμβριο επιστρέφει και πάλι μία από τις πλέον συζητημένες, sold out παραστάσεις των τελευταίων ετών, το «Άνθρωποι και ποντίκια».
«Ναι, μολονότι το “Άνθρωποι και ποντίκια” ξεκίνησε το 2018, δεν έχουν γίνει πολλές παραστάσεις. Μεσολάβησε η COVID-19, δεν ήμασταν και το κλασικό θέατρο που παίζαμε Τετάρτη με Κυριακή. Πέρυσι, που το ανεβάσαμε ξανά, είδαμε όλο αυτό το ενδιαφέρον από τον κόσμο. Και ακόμα το έργο αυτό αφορά, γιατί ο κόσμος δυστυχώς δεν αλλάζει».
Και ο «Σωσμένος»;
«Είναι ένα έργο του ’65 που συνδέεται πολύ με αυτό που ζούμε σήμερα, τη βία των πιτσιρικάδων. Εντάξει, και εμείς σαν παιδιά παίζαμε πετροπόλεμο, αλλά τώρα βγαίνουν μαχαίρια για πλάκα. Είναι εντελώς διαφορετικό. Φοβούνται τα παιδιά γιατί δεν μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους και φτιάχνουν αυτές τις ομάδες, όπου όσο πιο βίαιος είσαι τόσο πιο αποδεκτός γίνεσαι».
Δείχνετε μια ιδιαίτερη αγάπη, μέσα από τη θεματολογία των παραστάσεών σας, στους ανθρώπους που η κοινωνία έχει τοποθετήσει σε αυτό που ονομάζουμε «περιθώριο ». Γιατί;
Ναι, με ενδιαφέρει αυτό το μη ορατό κομμάτι της κοινωνίας, που υπάρχει και δεν το βλέπει ο πολύς κόσμος ή επιλέγει να μην το δει. Εγώ όμως θέλω να το δει. Θέλω να πω στον θεατή πως, αν την επόμενη ημέρα συναντήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο στον δρόμο, να έχεις μια δεύτερη σκέψη. Εάν έρθει ένας να σου πουλήσει χαρτομάντιλα στο αυτοκίνητο, μην του ρίξεις μια “κλωτσιά” να πάει παρακάτω, δηλαδή. Έχω μια ευαισθησία σε σχέση με αυτούς τους ανθρώπους. Έχω υπάρξει και εγώ εκεί. Και, ξέρετε, αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάποτε όνειρα, αλλά με έναν τρόπο κάτι συνέβη στη ζωή τους που τους εμβόλισε, ακριβώς γιατί είναι ευαίσθητοι. Στη σκληρότητα τους, αυτό που τους οδήγησε εκεί είναι η ευαισθησία τους. Δεν άντεχαν αυτόν τον κόσμο .
Εσάς τι σας οδήγησε τότε εκεί;
Δεν ξέρω. Η ανησυχία μου. Ίσως ήταν λίγο στο DNA μου. Σίγουρα ήμουν ένα παιδί πολύ μοναχικό. Δεν είχα πολύ καλή σύνδεση με τους γύρω μου. Έψαχνα να βρω πράγματα που θα με έκαναν να νιώσω ασφάλεια .
Και τι σας έσωσε;
Ο εγωισμός μου, μάλλον .
Τι εννοείτε;
Είναι μια μεγάλη κουβέντα, που δεν έχει τόσο νόημα να την κάνουμε. Θα μείνω σε αυτό: ο εγωισμός μου με έσωσε.
Όχι το θέατρο;
Το θέατρο βοήθησε πολύ μετά. Έγινε η “ντόπα” μου και μπήκα σε αυτό εκατό τοις εκατό. Ίσως επειδή είναι ένας κόσμος που επίσης δεν αφορά την πραγματικότητα και έτσι μου ταίριαξε. Πριν έμπαινα σε άλλους κόσμους, πιο επικίνδυνους.
Δεν σας άρεσε ο εαυτός σας;
Όχι. Τι να μου αρέσει; Υπήρχαν κάποια γοητευτικά κομμάτια, αλλά τα περισσότερα ήταν τόσο άσχημα που θα με οδηγούσαν είτε σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα είτε στη φυλακή είτε στον θάνατο, είπε ο Βασίλης Μπισμπίκης στο BHMagazino.
Διαβάστε επίσης:
Βασίλης Μπισμπίκης: «Έπαθα έμφραγμα όρθιος» – Τα πέντε στεντ, το «cancel» και η αντίδρασή του
Βανδή: Με τον Μπισμπίκη στην πρώτη προβολή της σειράς «Δυο Μαύρα Πουκάμισα» – Γέλια και selfie
Δέσποινα Βανδή – Βασίλης Μπισμπίκης: Βόλτα με φουσκωτά μαζί με Πάνο Βλάχο και Λάκη Λαζόπουλο
Πηγή: www.gossip-tv.gr
