Ο Όμιλος Stellantis δεν δείχνει διατεθειμένος να παίξει άμυνα. Παρά τις τεράστιες οικονομικές απώλειες που άγγιξαν τα 22,3 δισ. ευρώ, ο νέος CEO του ομίλου, Antonio Filosa, επέλεξε τη στρατηγική της πλήρους επίθεσης.
Από την αμερικανική έδρα του ομίλου στο Auburn Hills του Michigan, ο Filosa παρουσίασε το νέο στρατηγικό πλάνο «FaSTLAne», ένα λογοπαίγνιο που συνδυάζει την «γρήγορη λωρίδα» με τις πλατφόρμες STLA του Ομίλου Stellantis. Το σχέδιο προβλέπει επενδύσεις ύψους 60 δισ. δολαρίων, 60 ολοκαίνουργια μοντέλα μέχρι το 2031 και ακόμη 50 ανανεώσεις προϊόντων.
Η Ευρώπη θα παραμείνει κέντρο παραγωγής και τεχνολογίας ή θα περιοριστεί σταδιακά σε ρόλο χαμηλότερης προτεραιότητας μέσα στους ίδιους τους ομίλους που δημιούργησε;
Στην πράξη όμως, πίσω από τους εντυπωσιακούς αριθμούς, διαμορφώνεται μια νέα ιεραρχία μέσα στον όμιλο -και η Ευρώπη δεν φαίνεται να βρίσκεται στην κορυφή.
Το μήνυμα του Filosa ήταν ξεκάθαρο: οι αμερικανικές μάρκες αποτελούν πλέον τον βασικό μοχλό ανάπτυξης του ομίλου. Οι Jeep, Ram, Dodge και Chrysler αναμένεται να οδηγήσουν την ανάπτυξή του, με στόχο αύξηση κερδοφορίας έως και 25% και περιθώριο κέρδους 8%-10%.
Αντίθετα, για τις ευρωπαϊκές δραστηριότητες ο πήχης μπαίνει αισθητά χαμηλότερα: περιθώριο μόλις 3%-5%, μικρότερες απαιτήσεις απόδοσης και σαφώς περιορισμένες επενδύσεις. Και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην κατανομή των κεφαλαίων.
Το πλάνο FaSTLAne προβλέπει ότι το 70% των συνολικών επενδύσεων θα κατευθυνθεί σε μόλις τέσσερις μάρκες: Jeep, Ram, Peugeot και FΙΑΤ. Οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές φίρμες, όπως Alfa Romeo, Citroën και Opel, θα μοιραστούν το υπόλοιπο 30%, λειτουργώντας ουσιαστικά ως «δευτερεύουσες» μάρκες που θα ακολουθούν τεχνολογικά τις επιλογές0-ναυαρχίδες του ομίλου.
Ακόμη πιο δύσκολη μοιάζει η επόμενη ημέρα για τις DS Automobiles και Lancia. Σύμφωνα με τη νέα δομή, η DS Automobiles θα περάσει ουσιαστικά κάτω από την ομπρέλα της Citroën, θυμίζοντας την εποχή πριν από την αυτονόμησή της το 2015, και η Lancia θα συνδεθεί ακόμη στενότερα με τη FΙΑΤ -τι ‘χες Γιάννη, τι ‘χα πάντα.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που ενισχύει την αίσθηση ότι αρκετές ευρωπαϊκές μάρκες χάνουν σταδιακά τον αυτόνομο χαρακτήρα τους, καθώς ο Όμιλος Stellantis αναζητά επειγόντως οικονομίες κλίμακας και δραστική μείωση κόστους.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη «σκληρή» αναδιάρθρωση, υπάρχει και μία μεγάλη έκπληξη: η Maserati. Παρά τα σενάρια περί πώλησης ή συρρίκνωσης της ιταλικής premium μάρκας -ακόμη και το ενδιαφέρον που φέρεται να έχει εκδηλώσει η BYD- ο Όμιλος Stellantis σκοπεύει να επενδύσει εκ νέου στη Maserati και να λανσάρει δύο νέα μοντέλα.
Το μεγάλο τεχνολογικό στοίχημα του ομίλου λέγεται STLA One. Η νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική της ομίλου σχεδιάζεται ώστε να υποστηρίζει πολλαπλές κατηγορίες αυτοκινήτων και διαφορετικά συστήματα κίνησης, από θερμικούς κινητήρες έως υβριδικά και 100% ηλεκτρικά σύνολα.
Θεωρητικά, η ίδια πλατφόρμα θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μίνι μέχρι οικογενειακά SUV και μεγάλες μπερλίνες, περιορίζοντας δραστικά το κόστος εξέλιξης. Στην πράξη όμως, αυτή η υπέρ-τυποποίηση ενδέχεται να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ομογενοποίηση μεταξύ των εταιρειών του ομίλου. Ένα σημείο που ήδη προβληματίζει αρκετούς αναλυτές της αγοράς.
Το σχέδιο FaSTLAne δεν αφορά μόνο νέα μοντέλα αλλά και βαθιά αναδιάρθρωση της παραγωγής στην Ευρώπη. Η μονάδα του Poissy στη Γαλλία οδηγείται σε παύση παραγωγής αυτοκινήτων και μετασχηματισμό, ενώ ανάλογες αλλαγές ενδέχεται να ακολουθήσουν και σε άλλα ευρωπαϊκά εργοστάσια του Ομίλου Stellantis.
Ορισμένες εγκαταστάσεις θα στραφούν στην ανακατασκευή αυτοκινήτων, στην παραγωγή ανταλλακτικών ή σε δραστηριότητες logistics, καθώς ο όμιλος προσπαθεί να περιορίσει τη χρόνια υπό απασχόληση των ευρωπαϊκών μονάδων του. Σήμερα, τα εργοστάσια της ομίλου στην Ευρώπη λειτουργούν περίπου στο 60% της δυναμικότητάς τους. Ο στόχος είναι να φτάσουν το 80%.
Κι εδώ μπαίνει ο κινεζικός παράγοντας, με τον Όμιλο Stellantis να ανοίγει την πόρτα στους Κινέζους κατασκευαστές. Η συνεργασία με κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες δεν αποτελεί πλέον σενάριο αλλά μέρος της επίσημης στρατηγικής του ομίλου.
Η Leapmotor έχει ήδη συνδεθεί με παραγωγική δραστηριότητα στην Ισπανία, ενώ η Dongfeng Motor Corporation βρίσκεται στο τραπέζι για το εργοστάσιο της Rennes-La Janais στη Γαλλία.
Ο Filosa αποφεύγει τον όρο «πώληση» εργοστασίων και μιλά για «μοιρασμένες εγκαταστάσεις» και κοινοπραξίες, όπου ο Όμιλος Stellantis θα διατηρεί τον έλεγχο. Στην ουσία όμως, ο όμιλος φαίνεται να μετατρέπεται σταδιακά σε έναν βιομηχανικό πάροχο υποδομών για τρίτους κατασκευαστές, αξιοποιώντας τις ανενεργές γραμμές παραγωγής του στην Ευρώπη.
Ο Όμιλος Stellantis επιχειρεί να χτίσει ένα νέο μοντέλο λειτουργίας σε μια περίοδο που η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία αλλάζει βίαια: ηλεκτροκίνηση, κινεζικός ανταγωνισμός, πίεση κόστους και αμερικανική βιομηχανική πολιτική επανακαθορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.
Το ερώτημα όμως είναι αν η Ευρώπη θα παραμείνει κέντρο παραγωγής και τεχνολογίας ή αν θα περιοριστεί σταδιακά σε ρόλο χαμηλότερης προτεραιότητας μέσα στους ίδιους τους ομίλους που δημιούργησε;
Και στην περίπτωση του Ομίλου Stellantis, το νέο πλάνο του Antonio Filosa δείχνει ότι η απάντηση ίσως έχει ήδη αρχίσει να γράφεται. Μακριά από το Torino και το Παρίσι, πολύ πιο κοντά στο Detroit.
Πηγή: www.drive.gr
