Το «Ντέρτι» είναι η νέα δραματική σειρά του ΑΝΤ1, που μεταφέρει τους τηλεθεατές στην Πάτρα του 1987, μέσα στον κόσμο ενός νυχτερινού κέντρου όπου οι ζωές των ηρώων χτυπούν σε ρυθμό 9/8, και μιλά για έρωτες, προδοσίες, πληγές, μυστικά και την ανάγκη των ανθρώπων να βρουν τη δική τους «φωνή».
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του MyTV, η νέα σειρά του ΑΝΤ1, δεν χτίζει απλώς ένα σκηνικό εποχής. Στήνει έναν ολόκληρο κόσμο, γεμάτο αντιφάσεις, ένταση, φως και σκοτάδι. Έναν κόσμο όπου ο έρωτας δεν είναι ποτέ απλός, η προδοσία δεν είναι πάντα μονόδρομη και η λύτρωση δεν χαρίζεται σε κανέναν.
Πίσω από αυτή τη δυνατή ιστορία βρίσκονται η Μελίνα Τσαμπάνη και ο Πέτρος Καλκόβαλης, που υπογράφουν το σενάριο, ενώ ο Σπύρος Ρασιδάκης αναλαμβάνει να δώσει εικόνα, ρυθμό και ατμόσφαιρα σε ένα δράμα που δείχνει να ανασαίνει μέσα από τη μουσική. Το νυχτερινό κέντρο «Ντέρτι» δεν είναι απλώς ο τόπος όπου συναντιούνται οι ήρωες. Είναι το σημείο όπου ξεγυμνώνονται οι ψευδαισθήσεις τους, όπου οι επιθυμίες αποκτούν φωνή και όπου κάθε βλέμμα μπορεί να κρύβει μια αλήθεια που κανείς δεν είναι έτοιμος να ακούσει.
Η υπόθεση και το καστ
Πάτρα, 1987. Η νύχτα πέφτει βαριά, τα χρώματα της δεκαετίας του ’80 απλώνονται σαν ηλεκτρικό πέπλο πάνω από την πόλη και τα νέον φώτα του νυχτερινού κέντρου «Ντέρτι» ανάβουν για να φωτίσουν έναν κόσμο που μοιάζει φτιαγμένος από μουσική, καπνό, πάθος και μυστικά. Εκεί, στην πίστα, όπου όλα μοιάζουν μεγαλύτερα από τη ζωή, αρχίζει να γράφεται μια ιστορία από εκείνες που δεν μένουν απλώς στη μνήμη, αλλά γίνονται τραγούδι. Μια ιστορία που χτυπά σε ρυθμό 9/8, όπως οι καρδιές των ανθρώπων που αγαπούν χωρίς ασφάλεια, που ρισκάρουν χωρίς να ξέρουν αν θα σωθούν, που χάνονται μέσα στις επιλογές τους και ύστερα παλεύουν να ξαναβρούν τον δρόμο προς τον εαυτό τους.
Η Ξένια, την οποία υποδύεται η Κλέλια Ρένεση, η Στέλλα της Ευγενίας Ξυγκόρου, ο Αλέκος του Τάσου Νούσια, ο Πασχάλης του Φάνη Μουρατίδη, η Βούλα της Ευαγγελίας Συριοπούλου, ο Λεωνίδας του Λεωνίδα Κακούρη, η Μάρθα της Θεοδώρας Σιάρκου και ο Άρης του Νικόλα Χαλκιαδάκη μπαίνουν στο κάδρο σαν πρόσωπα που κάτι έχουν αφήσει πίσω τους και κάτι άλλο προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν. Κάποιοι κουβαλούν πληγές που δεν έκλεισαν ποτέ. Κάποιοι σβήνουν ίχνη, αλλά δεν μπορούν να σβήσουν τη μνήμη. Κάποιοι ξεγελούν βλέμματα, υποδύονται ρόλους, αλλάζουν στάσεις, ονόματα, διαδρομές. Όλοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πιστεύουν ότι μπορούν να ξεφύγουν. Από έναν τόπο. Από ένα παρελθόν. Από έναν έρωτα. Από μια λάθος απόφαση. Από μια στιγμή που τους καθόρισε. Και για λίγο μπορεί να τα καταφέρνουν. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν. Γιατί το «Ντέρτι» μοιάζει να στήνει το δράμα του ακριβώς πάνω σε αυτή την ψευδαίσθηση: πως ο άνθρωπος μπορεί να αφήσει πίσω του τα πάντα, αρκεί να τρέξει αρκετά μακριά.
Πηγή: www.newsit.gr
