Πώς θα έμοιαζε η ακραία Bugatti Bolide αν αντάλλασσε τα τεράστια αεροδυναμικά βοηθήματα και την πολεμική της εμφάνιση με ένα χειροποίητο κοστούμι; Την απάντηση δίνει η νέα Destrier, ένα μοναδικό hypercar που δημιουργήθηκε από το Programme Solitaire της γαλλικής εταιρείας.
Η Destrier αποτελεί το τρίτο one-off μοντέλο του προγράμματος, ακολουθώντας τις Brouillard και F.K.P. Hommage. Καθεμία κατασκευάστηκε σε ένα μόνο αντίτυπο, έπειτα από παραγγελία πελάτη, με νέες επιφάνειες αμαξώματος και εκτεταμένη εξατομίκευση.
Με ύψος μόλις ένα μέτρο και κινητήρα W16 με 1.600 PS, η Bugatti Destrier μεταμορφώνει την ακραία Bolide σε ένα μοναδικό έργο τέχνης
Στην περίπτωση της Destrier, η Bugatti άντλησε έμπνευση από την Type 57SC Atlantic, ένα από τα σπανιότερα και πολυτιμότερα αυτοκίνητα της Ιστορίας. Το μοντέλο της δεκαετίας του 1930 μοιραζόταν τη μηχανολογική του βάση με την αγωνιστική Type 57G «Tank», αλλά έκρυβε τα αγωνιστικά γονίδια κάτω από ένα από τα κομψότερα αμαξώματα που σχεδιάστηκαν ποτέ.
Σχεδόν εννέα δεκαετίες αργότερα, η Bugatti επαναλαμβάνει την ίδια βασική ιδέα: χρησιμοποιεί το ακραίο τεχνικό υπόβαθρο ενός αυτοκινήτου πίστας για να δημιουργήσει κάτι που φιλοδοξεί να αντιμετωπίζεται περισσότερο ως γλυπτό παρά ως αγωνιστική μηχανή.
Κάτω από το νέο αμάξωμα βρίσκεται το carbon monocoque της Bolide, μαζί με τον τετρατούρμπινο W16 των 8,0 lt. Ο εμβληματικός κινητήρας αποδίδει 1.600 PS και στέλνει την ισχύ και στους τέσσερις τροχούς μέσω αυτόματου κιβωτίου διπλού συμπλέκτη επτά σχέσεων.
Οι μηχανολογικές ομοιότητες, ωστόσο, σταματούν εκεί. Ενώ κάθε επιφάνεια της Bolide σχεδιάστηκε για την παραγωγή κάθετης δύναμης και τη μέγιστη απόδοση στην πίστα, η Destrier ακολουθεί μια πολύ καθαρότερη και περισσότερο αισθησιακή σχεδιαστική προσέγγιση.
«Η Bolide μάς έδωσε τις πιο ακραίες αναλογίες που έχουμε δημιουργήσει ποτέ. Απελευθερώνοντάς τες από την αδιάκοπη επιδίωξη της κάθετης δύναμης, τις αφήσαμε να λειτουργήσουν ως καθαρό γλυπτό», εξηγεί ο επικεφαλής σχεδιασμού της Bugatti, Frank Heyl.
Με ύψος περίπου ένα μέτρο, η Destrier είναι η χαμηλότερη Bugatti που έχει δημιουργηθεί μέχρι σήμερα. Οι τροχοί διαφορετικής διαμέτρου -20” εμπρός και 21” πίσω- ενισχύουν τη δυναμική της στάση, την οποία οι σχεδιαστές παρομοιάζουν με εκείνη ενός καθαρόαιμου αλόγου.
Το όνομα Destrier μόνο τυχαίο δεν είναι. Κατά τον Μεσαίωνα χρησιμοποιούνταν για τα ισχυρά και υψηλής εκπαίδευσης πολεμικά άλογα που προορίζονταν για ιππότες, συνδέοντας τη δύναμη με την αριστοκρατική παρουσία.
Η αρχιτεκτονική της καμπίνας παραμένει κοντά σε εκείνη της Bolide, αλλά η ατμόσφαιρα είναι εντελώς διαφορετική. Τα χειριστήρια έκτακτης ανάγκης και πυρόσβεσης του αυτοκινήτου πίστας έχουν δώσει τη θέση τους σε πιο συμβατικούς διακόπτες εκκίνησης και λειτουργιών.
Καφέ δέρμα καλύπτει τα καθίσματα και την κεντρική κονσόλα, ενώ τρισδιάστατα πλεκτό ύφασμα χρησιμοποιείται στο ταμπλό, στις πόρτες και στα πλευρικά τμήματα των καθισμάτων. Στο ύφασμα έχουν ενσωματωθεί χάλκινες κλωστές, οι οποίες δημιουργούν διακριτικές αντανακλάσεις όταν πέφτει πάνω τους το φως.
Οι χάλκινες λεπτομέρειες συνεχίζονται σε διάφορα σημεία της καμπίνας, με μεταλλικές επιφάνειες που θυμίζουν σφυρήλατη πανοπλία. Είναι ακόμη μία αναφορά στο όνομα του αυτοκινήτου και στον μεσαιωνικό χαρακτήρα που θέλησε να του προσδώσει η Bugatti.
Παρά την έμφαση στην κομψότητα, το πίσω μέρος δεν κρύβει εντελώς την καταγωγή του. Ο μεγάλος διαχύτης, οι τέσσερις απολήξεις της εξάτμισης και η αεροδυναμική ουρά υπενθυμίζουν ότι κάτω από το χειροποίητο αμάξωμα βρίσκεται ένα από τα πιο ακραία πλαίσια που έχουν δημιουργηθεί για αυτοκίνητο παραγωγής.
Η Bugatti δεν έχει ανακοινώσει επίσημα στοιχεία επιδόσεων για την Destrier. Με δεδομένη όμως τη συγγένειά της με την Bolide, αναμένεται να κινείται σε αντίστοιχο επίπεδο. Το αυτοκίνητο πίστας μπορεί να επιταχύνει από στάση στα 100 km/h σε περίπου 2,2”, παράγοντας επιδόσεις που βρίσκονται στα όρια ενός αγωνιστικού πρωτοτύπου.
Η Destrier δεν έχει homologation για χρήση στον δημόσιο δρόμο και προορίζεται πρωτίστως για ιδιωτικές πίστες, εκδηλώσεις και concours d’élégance. Η Lanzante έχει πάντως ήδη μετατρέψει μια Bolide για χρήση στον δρόμο, οπότε μια ανάλογη διαδικασία δεν θα ήταν θεωρητικά αδύνατη, εφόσον το ζητήσει ο ιδιοκτήτης και το επιτρέψουν οι κανονισμοί.
Η τιμή δεν αποκαλύφθηκε, κάτι απολύτως αναμενόμενο για ένα Programme Solitaire one-off. Με την Bolide να κόστιζε ήδη αρκετά εκατομμύρια ευρώ και την Destrier να απαιτεί τη σχεδίαση και κατασκευή ενός εντελώς νέου αμαξώματος, το τελικό ποσό εκτιμάται ότι βρίσκεται πολύ ψηλότερα.
Η δημόσια πρεμιέρα της θα πραγματοποιηθεί στο Pebble Beach Concours d’Elegance, έναν χώρο που ταιριάζει περισσότερο στον χαρακτήρα της από οποιαδήποτε πίστα. Ο Frank Heyl πιστεύει ότι η Destrier θα εξακολουθεί να εμφανίζεται σε αντίστοιχα concours ακόμη και ύστερα από 50 χρόνια.
Σε μια εποχή όπου ακόμη και τα ακριβότερα hypercars κατασκευάζονται σε δεκάδες ή εκατοντάδες αντίτυπα, το Programme Solitaire επαναφέρει την Bugatti στις ρίζες του παραδοσιακού coachbuilding. Η Destrier δεν δημιουργήθηκε για να σπάσει ένα ακόμη ρεκόρ ταχύτητας, αλλά για να δείξει ότι ένας W16 με 1.600 PS μπορεί να αποτελεί ταυτόχρονα μηχανή επιδόσεων και αντικείμενο υψηλής τέχνης.
Πηγή: www.drive.gr
