Για τα ρεπορτάζ που την στιγμάτισαν μέχρι και σήμερα αλλά και για τα δημοσιογραφικά διλήμματα μίλησε, μεταξύ άλλων, η Άννα Λιβαθυνού στη νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε στη συνάδελφο της, Πολυξένη Καραμίχα και στο ένθετο Real life.
Ποια είδηση έχει χαραχθεί περισσότερο στη μνήμη σας και γιατί;
Είναι πολλές οι στιγμές που έχουν χαραχθεί στη μνήμη μου, αλλά κυρίως εκείνες όπου πίσω από την είδηση υπάρχει ο ανθρώπινος πόνος. Πως να μη συγκλονιστείς από την τραγωδία των Τεμπών ή τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι; Ωστόσο, αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το δυστύχημα με τους 21 μαθητές από το Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας, τον Απρίλιο του 2003.
Ήταν από τα πρώτα μου ρεπορτάζ και βρέθηκα στο χωριό για να καλύψω τις κηδείες. Θυμάμαι την εκκλησία γεμάτη λευκά φέρετρα και, λίγο αργότερα, τους γονείς να αποχαιρετούν τα παιδιά τους μέσα σε ανείπωτο πόνο. Ήμουν στον αέρα και δυσκολευόμουν να μιλήσω. Είναι μια εικόνα που δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό μου και μου υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε είδηση υπάρχουν πάντα άνθρωποι.
Έχετε βρεθεί ποτέ μπροστά σε ένα δύσκολο δημοσιογραφικό δίλημμα;
Φυσικά. Νομίζω ότι όποιος βρίσκεται πολλά χρόνια σε αυτή τη δουλειά έχει βρεθεί μπροστά σε διλήμματα. Εκεί προσπαθώ να επιστρέφω πάντα σε δυο πράγματα: στην αλήθεια και στον άνθρωπο. Δεν αρκεί κάτι να αποτελεί είδηση για να σημαίνει ότι πρέπει να το μεταδώσεις με οποιοδήποτε τρόπο.
Υπάρχουν όρια, υπάρχει αξιοπρέπεια και υπάρχει ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο με τον οποίο μιλάς.
Πηγή: www.newsit.gr
